درد تاندون آشیل یکی از شایعترین مشکلات اسکلتیعضلانی در ناحیه پا و مچ است که میتواند از یک احساس سفتی خفیف صبحگاهی تا درد شدید هنگام راه رفتن، دویدن، بالا رفتن از پله یا حتی ایستادن طولانی متغیر باشد. تاندون آشیل بزرگترین و یکی از پر فشارترین تاندونهای بدن است و عضلات پشت ساق را به استخوان پاشنه متصل میکند. این تاندون در هر قدم، در هر جهش و در هر حرکت پنجهای نقش دارد و به همین دلیل نسبت به فشارهای تکراری، کوتاهی عضلات پشت ساق، تغییرات ناگهانی در سطح فعالیت و اختلالات بیومکانیکی بسیار حساس است.
وقتی این ناحیه دچار التهاب، تحریک مزمن یا تحلیل تدریجی بافتی میشود، فرد معمولاً درد را در پشت پاشنه یا کمی بالاتر از آن احساس میکند. بسیاری از افراد این درد را “گرفتگی” یا “کشیدگی ساده” تصور میکنند، اما در واقع ممکن است با روندی مواجه باشند که اگر بهموقع رسیدگی نشود، به مزمن شدن درد، کاهش عملکرد، لنگش، تغییر الگوی راه رفتن و حتی افزایش خطر پارگی تاندون منجر شود. در این میان، ماساژ درمانی میتواند یکی از ابزارهای مفید برای کاهش تنش عضلانی، بهبود جریان خون، افزایش انعطافپذیری و کمک به بازتوانی تدریجی باشد؛ البته فقط زمانی که با شناخت دقیق مرحله آسیب و اصول ایمنی انجام شود.
نکته بسیار مهم این است که ماساژ روی تاندون آشیل نباید بهصورت خشن، عمیق و کورکورانه انجام شود. در فازهای حاد التهاب، فشار مستقیم روی خود تاندون ممکن است درد را افزایش دهد و تحریک بافتی را بیشتر کند. در مقابل، در فازهای تحتحاد و مزمن، کار ملایم و هدفمند روی عضلات پشت ساق، فاسیا، بافتهای اطراف مچ و الگوهای حرکتی میتواند بسیار موثر باشد. بنابراین هدف ماساژ در این مشکل، تنها “فشار دادن محل درد” نیست؛ بلکه بازگرداندن تعادل به کل زنجیره حرکتی ساق، مچ، پاشنه و کف پا است.
- آشنایی با آناتومی تاندون آشیل و نقش آن در راه رفتن و دویدن
- علتهای اصلی التهاب و درد تاندون آشیل
- تفاوت تاندونیت، تاندینوپاتی و پارگی تاندون
- نقش عضلات پشت ساق در ایجاد کشش و فشار روی آشیل
- اصول ایمن ماساژ در ناحیه پاشنه و پشت ساق
- تکنیکهای کاهش سفتی عضلات گاستروکنمیوس و سولئوس
- نقش آزادسازی فاسیا و بافت نرم اطراف مچ پا
- بهبود انعطافپذیری و آمادهسازی برای راه رفتن بدون درد
- تمرینات مکمل برای بازتوانی تدریجی
- پیشگیری از عود درد در ورزشکاران، کارمندان و افراد دارای اضافهوزن
1
تاندون آشیل چیست و چرا اینقدر مهم است؟
تاندون آشیل تاندونی ضخیم و بسیار قدرتمند است که عضلات دوقلوی ساق پا و نعلی را به استخوان پاشنه متصل میکند. این تاندون هنگام راه رفتن، دویدن، پریدن، بالا رفتن از پله و حتی ایستادن روی پنجه پا تحت نیروهای قابلتوجهی قرار میگیرد. به همین دلیل، اگرچه ساختار محکمی دارد، اما بهعلت تکرار زیاد حرکات و بارهای مکانیکی، مستعد التهاب و درد است.
عملکرد آشیل فقط انتقال نیرو نیست؛ این تاندون مانند یک فنر بیومکانیکی عمل میکند و انرژی را ذخیره و آزاد میکند. وقتی این سیستم خوب کار کند، حرکت پا نرمتر، اقتصادیتر و بدون درد خواهد بود. اما زمانی که عضلات پشت ساق کوتاه یا سفت میشوند، کفش نامناسب استفاده میشود، تمرین ناگهانی افزایش مییابد یا مفصل مچ پا خشک میشود، فشار بیشتری روی آشیل میافتد و درد آغاز میشود.
2
درد تاندون آشیل چگونه شروع میشود؟
بسیاری از افراد درد آشیل را بهصورت تدریجی تجربه میکنند. در ابتدا ممکن است فقط صبحها هنگام اولین قدمها یا پس از استراحت طولانی درد و خشکی داشته باشند. این سفتی معمولاً بعد از چند دقیقه راه رفتن بهتر میشود، اما در صورت ادامه فشار، درد دوباره برمیگردد. برخی افراد هنگام دویدن یا تمرین ورزشی متوجه درد در پشت پاشنه میشوند، در حالیکه برخی دیگر فقط هنگام بالا رفتن از پله یا بلند شدن روی پنجه درد دارند.
در مواردی که التهاب یا تاندینوپاتی پیشرفتهتر شده باشد، درد میتواند حتی با فعالیتهای ساده روزمره نیز ظاهر شود. در چنین شرایطی، بدن برای محافظت از تاندون، الگوی راه رفتن را تغییر میدهد و فرد ممکن است ناخودآگاه روی لبه بیرونی پا راه برود یا قدمها را کوتاهتر کند. این تغییرات خود باعث ایجاد دردهای جدید در زانو، لگن و کمر میشوند.
3
تاندونیت آشیل، تاندینوپاتی و پارگی چه تفاوتی دارند؟
در زبان عمومی، همه این موارد ممکن است “التهاب تاندون” نامیده شوند، اما از نظر بالینی تفاوتهایی دارند. تاندونیت معمولاً به مرحلهای گفته میشود که التهاب فعال و تحریک بافتی در تاندون وجود دارد. در تاندینوپاتی، تغییرات مزمنتر و پیچیدهتری در بافت تاندون دیده میشود و ممکن است التهاب کلاسیک کمتر و دژنراسیون بافتی بیشتر باشد. این حالت اغلب با سفتی، درد مزمن و حساسیت به فشار همراه است.
پارگی تاندون آشیل اما یک وضعیت جدیتر است. در پارگی جزئی یا کامل، ساختار تاندون دچار آسیب مکانیکی واقعی میشود. فرد ممکن است درد ناگهانی، ناتوانی در فشار آوردن روی پا و کاهش شدید قدرت حرکت را تجربه کند. این تفاوتها اهمیت زیادی دارند، زیرا رویکرد ماساژ در هر مرحله کاملاً متفاوت است. ماساژ در التهاب خفیف یا مزمن کنترلشده ممکن است مفید باشد، اما در پارگی یا آسیب حاد، میتواند خطرناک باشد.
4
علتهای شایع درد و التهاب تاندون آشیل
دلایل متعددی میتوانند زمینهساز این مشکل شوند. افزایش ناگهانی فعالیت ورزشی، دویدن روی سطح سخت، تمرینات پرشی، بالا رفتن زیاد از پله، استفاده از کفش نامناسب، کوتاهی عضلات ساق، اضافهوزن، صافی کف پا یا قوس زیاد پا، همگی میتوانند فشار روی تاندون را افزایش دهند. همچنین کار و زندگی با ایستادن طولانیمدت، راه رفتن زیاد روی سطوح سخت و حتی خشکی عمومی بدن و کمبود ریکاوری نیز در این فرآیند نقش دارند.
در بسیاری از افراد، علت اصلی نه یک عامل منفرد بلکه ترکیبی از چند عامل است. برای مثال، شخصی که هم روزانه ساعات طولانی سر پا است و هم گاهی آخر هفتهها تمرین سنگین انجام میدهد، ممکن است بهتدریج دچار تحریک مزمن آشیل شود. در چنین شرایطی، ماساژ بهتنهایی کافی نیست و باید الگوی بارگذاری، کفش، دامنه حرکتی مچ و عملکرد عضلات پشت ساق نیز بررسی شود.
5
چرا عضلات پشت ساق در درد آشیل نقش کلیدی دارند؟
تاندون آشیل در انتهای پایین خود به پاشنه متصل است و از بالا نیرو را از عضلات پشت ساق دریافت میکند. اگر عضلات گاستروکنمیوس و سولئوس سفت و کوتاه شوند، کشش دائمی بیشتری روی تاندون وارد میشود. این موضوع مثل طنابی است که همواره تحت کشش قرار دارد؛ در نتیجه تاندون فرصت بازیابی مناسب پیدا نمیکند.
به همین دلیل، بسیاری از متخصصان بهجای تمرکز صرف بر خود تاندون، ابتدا روی عضلات پشت ساق کار میکنند. کاهش سفتی این عضلات، افزایش لغزندگی فاسیا و بهبود حرکت مچ پا میتواند فشار روی آشیل را کاهش دهد. به زبان ساده، وقتی “موتور” پشت ساق آزادتر شود، “کابل انتقال نیرو” یعنی تاندون آشیل هم کمتر تحت استرس قرار میگیرد.
6
ماساژ چه کمکی به تاندون آشیل میکند؟
ماساژ در این مشکل چند اثر مهم دارد. اول، جریان خون موضعی را افزایش میدهد و به تغذیه بهتر بافتهای اطراف کمک میکند. دوم، سفتی عضلات پشت ساق را کاهش میدهد و کشش غیرضروری روی تاندون را کم میکند. سوم، با آزادسازی فاسیا و بافت نرم، حرکت مچ و پاشنه روانتر میشود. چهارم، از نظر عصبی، حساسیت به درد را کاهش میدهد و بدن را از حالت محافظتی بیش از حد خارج میکند.
اما نکته کلیدی این است که ماساژ باید در جای درست و با شدت مناسب انجام شود. اگر فرد در فاز حاد التهاب باشد، فشار مستقیم روی محل درد معمولاً نتیجه معکوس میدهد. در این مرحله، کار ملایم اطراف تاندون، آزادسازی عضلات ساق و کاهش فشار مکانیکی مناسبتر است. در فاز مزمنتر، میتوان تکنیکهای دقیقتری مانند اصطکاک ملایم عرضی یا کار عمقی کنترلشده را بهکار برد، البته فقط در صورت تحمل بیمار و بدون تشدید علائم.
7
ملاحظات ایمنی پیش از ماساژ آشیل
قبل از شروع ماساژ، باید چند سؤال مهم از خود یا مراجع پرسیده شود: آیا درد ناگهانی بوده؟ آیا صدای پارگی شنیده شده؟ آیا کبودی یا تورم زیاد وجود دارد؟ آیا فرد میتواند راه برود و روی پنجه بایستد؟ آیا درد در ساق با گرمی و قرمزی شدید همراه است؟ آیا سابقه لخته خون، جراحی اخیر، عفونت یا نقرس مطرح است؟
اگر پاسخ هرکدام از این موارد نگرانکننده باشد، ماساژ نباید انجام شود. همچنین اگر پوست در محل درد بهشدت حساس، ملتهب یا آسیبدیده باشد، ماساژ مستقیم میتواند وضعیت را بدتر کند. اصل در این ناحیه این است که ابتدا “امنیت بافت” مشخص شود، سپس درمان دستی آغاز گردد.
8
تکنیک اول: ماساژ ملایم عضله گاستروکنمیوس
گاستروکنمیوس یا عضله دوقلوی ساق، یکی از مهمترین عوامل ایجاد کشش روی آشیل است. این عضله در بخش بالاتر پشت ساق قرار دارد و در هنگام راه رفتن و دویدن فعال میشود.
روش اجرا:
فرد در حالت نشسته یا درازکش قرار میگیرد. با کف دست یا انگشتان، از ناحیه بالای پشت ساق بهسمت پایین حرکات طولی و نرم انجام دهید. اگر نقاط سفت یا گرههای عضلانی احساس شد، چند ثانیه مکث ملایم کافی است، اما نباید فشار تیز و دردناک وارد شود. هدف این است که عضله احساس امنیت کند و از حالت دفاعی خارج شود. این روش بهویژه برای افرادی که زیاد میایستند یا کفش نامناسب میپوشند بسیار مفید است.
9
تکنیک دوم: آزادسازی عضله سولئوس
سولئوس در عمق پشت ساق قرار دارد و در کنترل ایستادن و راه رفتن طولانی نقش مهمی دارد. بسیاری از موارد سفتی مزمن آشیل به این عضله مرتبطاند، زیرا سولئوس در حرکات مداوم و استقامتمحور بسیار فعال است.
روش اجرا:
برای کار روی سولئوس، زانوی فرد باید کمی خم باشد تا این عضله بهتر در دسترس قرار گیرد. ماساژ با حرکات آهسته و فشاری ملایم در بخش میانی و عمقی پشت ساق انجام میشود. این کار باید بسیار کنترلشده باشد تا درد ایجاد نکند. آزادسازی سولئوس کمک میکند مچ پا راحتتر به سمت بالا حرکت کند و کشش بیش از حد از روی آشیل برداشته شود.
10
تکنیک سوم: کار روی ناحیه اتصال تاندون به پاشنه
در برخی موارد، محل درد درست در نزدیکی اتصال تاندون به استخوان پاشنه است. این ناحیه بهدلیل تماس با کفش، فشار مکانیکی و اصطکاک، بسیار حساس میشود. با این حال، ماساژ مستقیم روی نقطه دردناک باید بسیار محدود و با احتیاط انجام شود.
روش اجرا:
ابتدا اطراف ناحیه را با لمس ملایم گرم کنید. سپس با نوک انگشتان یا سطح نرم دست، فقط در حد ایجاد حس “آرامسازی” و نه درد، اطراف اتصال تاندون را ماساژ دهید. در صورتی که التهاب فعال و شدید باشد، بهتر است این بخش مستقیم ماساژ داده نشود و تمرکز فقط بر بالا و اطراف آن باشد. استفاده از کمپرس گرم ملایم پیش از ماساژ میتواند این ناحیه را آمادهتر کند.
11
تکنیک چهارم: اصطکاک عرضی ملایم در موارد مزمن
در تاندینوپاتیهای مزمن، گاهی اصطکاک عرضی کنترلشده میتواند به بهبود لغزندگی بافت، کاهش چسبندگیهای محدودکننده و تحریک ترمیم بافت کمک کند. اما این تکنیک باید با دقت بسیار بالا و فقط در شرایطی انجام شود که التهاب حاد وجود نداشته باشد.
روش اجرا:
با نوک انگشت، در جهت عمود بر الیاف تاندون، حرکات کوتاه و بسیار ملایم انجام میشود. فشار نباید به حدی باشد که درد شدید ایجاد کند. اگر درد بیشتر شد، تکنیک باید متوقف شود. این روش بیشتر برای موارد مزمن، ضخیمشدگی تاندون یا سفتی پایدار کاربرد دارد و جایگزین درمان پزشکی و تمرینات بازتوانی نیست.
12
نقش فاسیا در سفتی پشت ساق و آشیل
فاسیا لایهای بافتی است که عضلات و ساختارهای بدن را احاطه میکند و به لغزش و هماهنگی حرکت کمک میکند. وقتی فاسیا خشک، چسبنده یا تحریکشده باشد، حرکت عضله محدود میشود و فشار بیشتری بر تاندون وارد میگردد. در درد آشیل، اغلب فقط تاندون مشکل ندارد؛ بلکه زنجیره فاسیایی ساق تا پاشنه نیز درگیر است.
ماساژ فاسیال با حرکات آهسته، کششی و طولانیمدت میتواند این بافتها را نرمتر کند. این روش معمولاً از فشار نقطهای عمیق بهتر تحمل میشود و برای افرادی که نسبت به درد حساس هستند، گزینه مناسبی است. لمس ملایم و پیوسته روی پشت ساق و اطراف مچ، به بدن پیام “رهاسازی” میدهد و از حالت محافظتی میکاهد.
13
چرا انعطافپذیری مچ پا در درمان مهم است؟
اگر مچ پا در خم شدن به سمت بالا محدود باشد، بدن برای جبران، کشش بیشتری از تاندون آشیل میگیرد. این اتفاق در افرادی که پشت ساق سفت دارند، پاشنه بلند میپوشند یا مدت زیادی کفش نامناسب استفاده میکنند شایعتر است. بهعبارت دیگر، محدودیت حرکتی مچ باعث میشود آشیل بار مکانیکی بیشتری تحمل کند.
بنابراین، ماساژ باید همراه با کار روی دامنه حرکتی مچ باشد. حتی اگر خود تاندون تنها محل درد باشد، بدون بهبود حرکت مچ و کاهش سفتی ساق، علائم معمولاً بازمیگردند. این موضوع یکی از اصلیترین اصول بازتوانی آشیل است: درمان فقط موضعی نیست، بلکه زنجیرهای است.
14
تکنیک پنجم: ماساژ کف پا و قوس پا
کف پا و تاندون آشیل ارتباط عملکردی نزدیکی دارند. اگر کف پا سفت باشد یا قوس پا بهدرستی کار نکند، نیروی وارده به آشیل افزایش مییابد. بهویژه فاشیای کف پا، در هماهنگی با زنجیره خلفی بدن نقش دارد.
روش اجرا:
کف پا را با شست یا توپ ماساژ نرم، بهآرامی از پاشنه به سمت پنجه و برعکس ماساژ دهید. فشار باید قابلتحمل و بدون درد تیز باشد. این کار به کاهش تنش زنجیرهای کمک میکند و بخشی از فشار غیرمستقیم از روی آشیل برداشته میشود. در بسیاری از افراد، ترکیب ماساژ کف پا و پشت ساق، نتیجه بهتری از تمرکز صرف بر تاندون دارد.
15
گرم کردن، سرما و زمانبندی ماساژ
در تاندون آشیل، زمانبندی درمان اهمیت دارد. اگر درد تازه و همراه با التهاب فعال است، استفاده از سرما در مراحل اولیه ممکن است به کنترل علائم کمک کند، ولی ماساژ مستقیم باید محدود باشد. اگر درد مزمن، سفتی و خشکی وجود دارد، گرمای ملایم پیش از ماساژ معمولاً مناسبتر است.
گرم کردن با حوله گرم، دوش آب ولرم یا حرکت ملایم قبل از ماساژ میتواند عضلات را آماده کند. بهترین زمان برای کار دستی معمولاً زمانی است که بافتها کمی گرم شدهاند و فرد احساس دفاع کمتر دارد. ماساژ سرد، خشن یا ناگهانی روی بافت تحریکشده، اغلب نتیجه مطلوبی نمیدهد.
16
تمرینات مکمل پس از ماساژ
ماساژ تنها بخشی از درمان است. برای اینکه نتیجه پایدار باشد، باید تمرینات مناسب نیز انجام شوند. مهمترین تمرینها عبارتاند از:
- کشش ملایم ساق با زانوی صاف: برای کشش گاستروکنمیوس.
- کشش ساق با زانوی خم: برای هدف گرفتن سولئوس.
- بالا آمدن آهسته روی پنجه: در فاز مناسب و بدون درد شدید، برای بازآموزی بارگذاری تاندون.
- حرکت مچ به جلو روی دیوار: برای افزایش دورسیفلکشن و کاهش خشکی.
- راه رفتن کنترلشده و تدریجی: برای بازآموزی الگوی گام برداشتن.
این تمرینها باید تدریجی باشند و نباید درد شدید ایجاد کنند. قانون کلی این است که مقداری احساس کشش قابلتحمل طبیعی است، اما درد تیز یا تشدید علائم تا روز بعد نشانه فشار بیش از حد است.
17
اشتباهات رایج در ماساژ تاندون آشیل
چند اشتباه رایج میتواند روند بهبود را خراب کند:
- فشار مستقیم و خشن روی محل درد: ممکن است تحریک تاندون را بیشتر کند.
- ماساژ در فاز پارگی یا آسیب حاد: خطرناک است و نباید انجام شود.
- نادیده گرفتن درد صبحگاهی مکرر: این علامت میتواند نشانه تاندینوپاتی باشد و نیاز به پیگیری دارد.
- ادامه تمرین شدید با وجود درد: باعث مزمن شدن مشکل میشود.
- تمرکز فقط بر تاندون و فراموش کردن ساق و کف پا: درمان را ناقص میکند.
18
بازتوانی گام برداشتن چگونه انجام میشود؟
پس از کاهش درد اولیه، باید راه رفتن بهتدریج بازآموزی شود. در افراد مبتلا به درد آشیل، گامها معمولاً کوتاهتر، محتاطانهتر و گاهی همراه با چرخش غیرطبیعی پا هستند. این الگوها اگر اصلاح نشوند، بار غیرمتعادل بیشتری روی تاندون وارد میکنند.
بازتوانی گام برداشتن شامل چند مرحله است: کاهش درد و سفتی، بهبود دامنه حرکتی مچ، بازگرداندن قدرت عضلات ساق، و سپس تمرین راه رفتن عادی با الگوی صحیح. ماساژ در مرحله اول و دوم بسیار کمککننده است، اما در نهایت باید بدن را به تحمل تدریجی وزن و نیرو عادت داد. قدم زدن کوتاه، آهسته و آگاهانه در سطح صاف، یکی از بهترین مراحل شروع است.
19
چه کسانی بیشتر در معرض این مشکل هستند؟
درد تاندون آشیل در بعضی گروهها شایعتر است:
- دوندگان و ورزشکاران پرشمحور
- افرادی که ناگهان فعالیت بدنی خود را زیاد کردهاند
- کسانی که کفش نامناسب یا فرسوده میپوشند
- افراد با اضافهوزن یا ایستادن طولانیمدت
- کسانی که عضلات پشت ساق کوتاه و مچ پای خشک دارند
- افراد دارای صافی کف پا یا اختلالات بیومکانیکی پا
در این گروهها، ماساژ پیشگیرانه و مراقبت از پشت ساق میتواند بهعنوان بخشی از برنامه مراقبتی مفید باشد، البته به شرطی که فشار تمرینی و عوامل زمینهای نیز مدیریت شوند.
20
روتین خانگی ۸ دقیقهای برای کاهش سفتی آشیل
این روتین برای موارد خفیف تا مزمن و بدون علائم هشدار مناسب است:
- دقیقه اول: نشستن یا دراز کشیدن و گرم کردن ملایم ساق با دست.
- دقیقه دوم: ماساژ طولی گاستروکنمیوس از بالا به پایین.
- دقیقه سوم: کار ملایم روی سولئوس با زانوی کمی خم.
- دقیقه چهارم: ماساژ آرام اطراف اتصال تاندون به پاشنه.
- دقیقه پنجم: آزادسازی کف پا و قوس.
- دقیقه ششم: کشش ملایم ساق با زانوی صاف.
- دقیقه هفتم: کشش ساق با زانوی خم.
- دقیقه هشتم: چند قدم راه رفتن آرام و توجه به الگوی گام برداشتن.
این برنامه را میتوان روزی یک بار یا بسته به تحمل فرد، دو بار انجام داد. اگر پس از آن درد بیشتر شد یا تا روز بعد باقی ماند، شدت کار باید کاهش یابد.
21
پیشگیری از عود درد تاندون آشیل
پیشگیری موفق در این مشکل به معنای مدیریت بار، حفظ انعطافپذیری و انتخاب درست کفش و فعالیت است. چند توصیه کلیدی:
- افزایش ناگهانی شدت ورزش را پرهیز کنید.
- قبل از فعالیت، پشت ساق و مچ را گرم کنید.
- کفش مناسب با پاشنه و حمایت کافی انتخاب کنید.
- اگر مدت طولانی میایستید، هر چند وقت یکبار استراحت کوتاه بدهید.
- تمرینات کششی ساق را بهصورت منظم انجام دهید.
- درد صبحگاهی یا درد پس از فعالیت را جدی بگیرید و نادیده نگیرید.
22
چه زمانی باید به پزشک یا فیزیوتراپیست مراجعه کرد؟
اگر درد بیش از چند روز تا چند هفته ادامه داشت، اگر تورم، گرمی یا تغییر شکل وجود داشت، اگر درد با فعالیت معمولی هم شدید بود، یا اگر هنگام راه رفتن لنگش ایجاد شد، ارزیابی تخصصی لازم است. در موارد مزمن، ممکن است برنامه درمانی شامل اصلاح بیومکانیک، تمرین درمانی، بریس، کفی، یا سایر مداخلات حرفهای باشد.
همچنین اگر بعد از ماساژ درد بدتر شد، این لزوماً به معنی “خوب کار کردن ماساژ” نیست. در درمان تاندون آشیل، هدف ایجاد تحریک حسابشده و کنترلشده است، نه تشدید التهاب. بنابراین هر پاسخی از بدن باید با دقت تفسیر شود.
23
جمعبندی؛ تاندونی که باید دوباره به حرکت اعتماد کند
تاندون آشیل یکی از مهمترین سازههای حرکتی بدن است و درد یا التهاب آن میتواند سادهترین فعالیتها را دشوار کند. ماساژ درمانی در این مشکل اگر اصولی، ملایم و مرحلهمحور انجام شود، میتواند به کاهش سفتی پشت ساق، بهبود انعطافپذیری، افزایش خونرسانی، کاهش درد و بازتوانی راه رفتن کمک کند. اما این کار باید با شناخت دقیق مرحله آسیب، پرهیز از فشار مستقیم در فاز حاد و توجه به عوامل زمینهساز مانند کوتاهی عضلات، کفش نامناسب، بیومکانیک پا و فشار تمرینی همراه باشد.
بهترین نتیجه زمانی به دست میآید که ماساژ با تمرینات کششی، بازآموزی گام برداشتن، مدیریت بار و اصلاح سبک زندگی ترکیب شود. در این صورت، تاندون آشیل فرصت پیدا میکند که از حالت تحریک و دفاع خارج شود و دوباره نقش طبیعی خود را در حرکت نرم و بدون درد پا ایفا کند.